Süsleme Sanatları

Bir yapı ya da eşyaya daha güzel bir görünüm katmak amacıyla verilen uğraşların genel adı. Mimarlık ya da onun dışındaki sanat alanlarında çeşitli süslemelerden yararlanılır. Süslemeler yapıyla bütünleşmiş (sütun başlığı, kilim deseni gibi) ya da bağımsız olabilir (dekoratif pano, mobilya gibi). Süsleme sanatı tarihî dönemlere ve ülkelere göre farklı özellikler gösterir. İlk insanlar yaşadıkları mekânı silâhlar, seramik nesneler ya da yalın biçim ve renklerle süslüyorlardı. Daha sonraları hayvan ve bitki motifleri kazıdılar ve boyadılar. Mısır’da kral ve tanrıların temsili resimleri yapıldı. Antik Yunan sanatçıları yapılarında, tapınak ve heykellerinde geometrik biçimlerin yanı sıra, yumurta ve cirit motifleri, kenger yaprağı vb. biçimleri sıkça kullandılar. Roma’da, imparatorluk topraklarındaki çeşitli süslemelerin bir bileşimi izlenir.

Hristiyanlık ile birlikte simgesel ögeler önem kazandı. Bizans’ta mozaik süslemeler öne geçti. Gotik stil, kapıda, sunakta, sütunda, başlıkta hemen her yerde aşırı bir süslemeyi içerir. Rönesans, antikçağ motiflerinin yeniden kullanımıyla tanımlanır. Barok ve rokokoda doğal motifler karmaşık ve yaygın tarzda kullanıldı. 19. yüzyıl süslemeleri eski stillerin eklektik kullanımıyla belirir. 20 yüzyılın yeni gereç ve tekniklerinin kullanımıyla, süsleme sanatlarında yalın anlayış egemen oldu. Türk süsleme sanatlarında geometrik, bitkisel motifler ya da yazı (hat); ahşap ve taş oymacılığı, duvar ve tavan nakışları, çini ve seramik yapımı, halı ve kilim dokumacılığı gibi pek çok alanda süsleme ögeleri olarak kullanıla gelmiştir.

This entry was posted in   S.
Bookmark the   permalink.

administrator has written 6047 articles

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>